Wjazdy muszą gwarantować, że rowerzysta nie potrzebuje wykonywać przeciwskrętu ani innego manewru nieczytelnego dla innych uczestników ruchu, hamować poniżej 12 km/godz., podnosić przedniego koła, być narażonym na wypadek wskutek uślizgu koła na krawężniku, a jeśli pozwalają na to warunki - nie musi wjeżdżać na drogę rowerową na sygnalizacji świetlnej oczekując na zielone światło, tylko 15-25 m wcześniej (przed obszarem tworzenia się kolejki samochodów).

Przed wjazdem na jednokierunkową drogę rowerową równoległą do jezdni należy poszerzyć jezdnię o szerokość drogi rowerowej na odcinku ok. 10 m, a na samym wjeździe stosować łuki odpowiednie dla prędkości projektowej rzędu 30 km/godz. Zalecane jest łączenie wjazdów na jednokierunkową wydzieloną drogę rowerową biegnącą równolegle do jezdni z przejściem dla pieszych celem minimalizacji ryzyka nielegalnego parkowania.

Koniec drogi rowerowej biegnącej równolegle do jezdni ulicy samochodowej na jezdnię musi być tak zaprojektowany, aby rowerzysta kontynuując jazdę na wprost jezdni nie musiał przecinać toru jazdy samochodów, czyli również zatrzymywać się i przepuszczać pojazdów. Na końcu takiej wydzielonej drogi rowerowej należy poszerzyć jezdnię o szerokość drogi rowerowej na odcinku ok. 15-30 m i wprowadzić oznakowanie poziome "droga rowerowa w jezdni" (znak P-23). O ile pozwala na to kategoria ulicy, wyjazd z drogi rowerowej powinien mieć miejsce na grzbiecie progu spowalniającego. Należy uniemożliwiać nielegalne parkowanie samochodów na wjazdach i wyjazdach z dróg rowerowych przez zastosowanie słupków, można również wyjazd łączyć z przejściem dla pieszych.